To pierwszy powojenny i przez jakiś czas jedyny teatr muzyczny w Polsce, który kontynuował tradycję Teatru Komedii Muzycznej „Lutnia” z Wilna. Swoją działalność rozpoczął w 1945 r. Teatr Muzyczny w Łodzi, noszący wcześniej nazwę Państwowa Operetka w Łodzi, upowszechniał polską kulturę muzyczną (utwory Tomasza Kiesewettera, Piotra Hertla, Władysława Szpilmana, Józefa Elsnera, Jerzego Wasowskiego, Henryka Czyża, Ludomira Różyckiego), a także światową (obok utworów klasyków, takich jak Johann Strauss czy Jacques Offenbach, wystawiano także dzieła Cole`a Portera, George`a Gershwina i Johna Kandera).

W ciągu siedemdziesięciu lat działalności Teatr Muzyczny w Łodzi dał ponad dwieście premier, wystawiając operetki, musicale, komedie muzyczne, wodewile, rewie i bajki muzyczne. Obecnie teatr jest instytucją kultury, która służy mieszkańcom całego regionu łódzkiego, daje przedstawienia także w wielu polskich miastach poza regionem. Często również pokazuje swoje spektakle na festiwalach, m.in. na Europejskim Festiwalu im. J. Kiepury w Krynicy i Festiwalu Teatrów Muzycznych w Gdyni, od wielu lat odbywa także zagraniczne tournées po Niemczech, Holandii i Belgii, występując w prestiżowych salach, m.in. w Filharmonii Berlińskiej, ICC – Centrum Kultury w Berlinie i Koenigin Elisabethzaal w Antwerpii.

Teatr Muzyczny w Łodzi to teatr, w którym zadebiutowałam zawodowo jeszcze w liceum w 1999r. w roli Szpryncy – jednej z najmłodszych córek Tewjego w „Skrzypku na dachu”, a zaraz potem zagrałam Młodą Bubulinę w „Zorbie” Kandera. Potem po latach spotkałam się na tej scenie w autorskim projekcie „Leć w duet” (Let’s do it) z moją młodszą siostrą Emilią, która również w „Skrzypku..” debiutowała i do dziś dnia jest solistką na jego deskach. A, że historia kołem się toczy to zobaczymy, kogo przyjdzie mi zagrać dokładnie po 20 latach w „Skrzypku na dachu” przygotowywanym na 100-lecie mojego rodzimego Teatru Bagatela.